nautical museum of Argo

Sottotitolo

Blog

«ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΓΟΥΣ» 

                   ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΧΕΔΙΩΝ


Στις 16 Απριλίου 2014 Τα μέλη της κριτικής επιτροπής του ανοικτού αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού μίας κατηγορίας Προσχεδίων ενός σταδίου «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΓΟΥΣ», Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Αθανασία Γιωτάκη, Δημήτρης Γιαννίσης, Φανή Βαβύλη και Άρης Σαπουνάκης υπέγραψαν το πρακτικό της τελικής συνεδρίασης σύμφωνα με την οποία αποσφραγίστηκαν οι φάκελοι και δόθηκαν τα ακόλουθα βραβεία και διακρίσεις:

1ο βραβείο     , 12014RG472,  Γιάννης Κίζης, Κωνσταντής Κίζης, Θύμης Δούγκας


Περισσότερα, βλέπε : http://triantafylloug.blogspot.gr/2014/05/blog-post_9.html


visualizza:  completo / riassunto

Mia ARGO paratimeni sto eleos tou xronou

Posted by [email protected] on 16 giugno 2020 alle 08.45 Comments commenti (44)

ΜΙΑ “ΑΡΓΩ ” ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΗ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ….


 

 

 

 

 

 

 

 

Ολοι γνωρίζουμε το ορειχάλκινο γλυπτό ομοίωμα της Αργούς απέναντι από την πύλη του λιμανιού. Το γλυπτό τοποθετήθηκε με πρωτοβουλία και δαπάνη της Λιμενικής Επιτροπής το 1965-66 και από τότε υπήρχαν διαφωνίες γιά τό γλυπτό αυτό όπως είχαμε γράψει σε παλαιότερη ανάρτησή μας ( 1 )

 

Προχθές στην γνωστή σε όλους μας σελίδα του Facebook ( Συζητώντας για την Μαγνησία Στο Πέρασμα Του Χρόνου) η ανάρτηση του φίλου της σελίδας Δημήτρη Σκοτίδη ( 2 ) με τις φωτογραφίες της εποχής,


 

 

 

 

 

 

 

Αρχική προσπάθεια τοποθέτησης του γλυπτού με γερανό και πλήθος ενδιαφερομένων....


 

 

 

 

 

 

 

Η Αργώ πλέον στην θέση της...


μάς θύμισε τις όμορφες στιγμές της τοποθέτησής της στό συγκεκριμένο σημείο που τότε σ’ εμάς τούς μικρούς φάνταζε τεράστια αυτή η Αργώ αφού δεν είχαν κτιστεί όλα τα σημερινά μεγαθήρια τριγύρω της.

 

Σήμερα ο επισκέπτης στην πόλη της Αργούς και των Αργοναυτών βλέπει πλέον ένα “ξεδοντιασμένο”γλυπτό ορειχάλκινο “μίνι”ομοίωμα της θρυλικής Αργούς για να του θυμίζει το ιστορικό παρελθόν του Βόλου.


 

 

 

Η Αργώ με λιγοστά κουπιά...

 

 

 

Τί λέμε. Ούτε κάν “ξεδοντιασμένο”δεν είναι σήμερα το γλυπτό. Κάποιοι Βάνδαλοι θεώρησαν καλό να “βουτήξουν” ως τρόπαιο τα κουπιά του ,αφήνοντάς το πλέον στο έλεος του πανδαμάτορος χρόνου αφού κανείς πλέον δεν δείχνει ενδιαφέρον να επαναφέρει την Αργώ στην αρχική της κατάσταση...


 

 

 

Κι'εδώ πλέον έχει χάσει όλα της τα κουπία αφού κάποιοι Βάνδαλοι πρόβλεψαν να τα "βουτήξουν"..


 

 

(1). ( https://nauticalmuseumofargo.webs.com/apps/blog/show/43900023-diafonies-gia-tin-argo-sta-1966 )

 

(2) . ( https://www.facebook.com/groups/273892766348819/permalink/793626307708793/ )

ENAS ARGONAFTIS LIGO DIAFORETIKOS...

Posted by [email protected] on 21 settembre 2018 alle 06.00 Comments commenti (0)

ΕΝΑΣ "ΑΡΓΟΝΑΥΤΗΣ" ΛΙΓΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ....

Οι πρώτες Ἑλληνικές θαλάσσιες νάρκες μέ τό όνομα "ΑΡΓΟΝΑΥΤΗΣ"....


                                                                                  

 


Διαβάζοντας το παρακάτω άρθρο  ανακαλύπτουμε μία άλλη πτυχή τής δυναμικής τής Ελληνικής Βιομηχανίας που για περίεργους και αναξήγητους λόγους χάθηκε μέσα στον χρόνο.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΑΡΚΩΝ

 

Αφιέρωμα

 

ΜΗΧΑΝΟΠΟΙΕΙΟΝ –ΝΑΥΠΗΓΕΙΟΝ

ΣΤΥΛ. ΙΣΙΔ. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ & ΥΙΟΣ

ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ –ΟΔΟΣ ΜΕΘΩΝΗΣ

 

Περί Αλός

 

Του Στυλιανού Κοντογιάννη

 

 

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Περίπλους της Ναυτικής Ιστορίας»,

Τ. 50, σελ.18, ΙΑΝ-ΜΑΡΤ 2005, εκδ. Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος.

Αναδημοσίευση στο Περί Αλός με την έγκριση του ΝΜΕ.


 

 

 

Υδραυλικό πιεστήριο για την  κατασκευή των ημισφαιρικών

πλωτήρων και εξαρτημάτων αγκυρών και ναρκών τύπου Μ.

ΦΩΤΟ: Αρχείο Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος. ΕΠΕΞ: Περί Αλός

 

Το ζήτημα της κατασκευής ελληνικών ναρκών θαλάσσης στο εργοστάσιο του παππού μου τις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου είχε αναφερθεί στον «Περίπλου» κατά το παρελθόν.

 

Επ’ ευκαιρία της αποδοχής από το ΝΜΕ (Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος;) των οικογενειακών μου κειμηλίων, που εμφανίζουν την άγνωστη αυτή πτυχή της απαρχής της πολεμικής βιομηχανίας στον τόπο μας, θα ήθελα να παρουσιάσω εν ολίγοις το ιστορικό του επιτεύγματος, καθώς και την φυσιογνωμία του παππού μου που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως το πρότυπο του νοικοκύρη, εργατικού, αυτοδημιούργητου εργοστασιάρχη του Πειραιά της εποχής των αρχών του 20ου αιώνα.

 

Η καταγωγή της οικογενείας είναι από τη Χίο. Στην τρίτομη γενεαλογική εργασία του πρωτοπρεσβύτερου Ιωάννη Μαρκέλλου – Πούλη, εφημέριου του Ιερού Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, κοινότητος Χαλκείου –Χίου, βρίσκουμε την ρίζα της οικογένειας Κοντογιάννη να ξεκινά από τον παπά –Ιωάννη Κοντογιάννη τον 18ο αιώνα.

 

Οι ιστορικές ανακατατάξεις συνετέλεσαν ώστε ο Στυλιανός Κοντογιάννης, ο παππούς, να γεννηθεί στην Αίγυπτο στο Μπένι Σούεφ από γονείς μετανάστες βαμβακοπαραγωγούς. Φοίτησε στο ελληνικό σχολείο της ομογένειας της Μανσούρας.

Έχοντας την Ελλάδα στη σκέψη του, ως ιδέα και όνειρο, φτάνει στον Πειραιά το 1910 όπου και εγκαθίσταται. Τα πρώτα χρόνια τον βρίσκουν εργαζόμενο στην εταιρία λιπασμάτων Κανελλοπούλου και νυμφεύεται την εκ Ζακύνθου Θηρεσία Κολυβά και αποκτά τέσσερα παιδιά: Τον Ισίδωρο, τον Νικόλαο, την Ναυσικά και την Αγγελική.


 

 

 

ΦΩΤΟ: Αρχείο Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος. ΕΠΕΞ: Περί Αλός

 

Ένα μικρό ιδιόκτητο μηχανουργείο με ένα τόρνο και χειριστή τον ίδιο, στέκεται αφορμή το 1919 να ξεκινήσει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Το 1921 αγοράζει ένα οικόπεδο στην οδό Μεθώνης 34 στην Αγία Σοφία Πειραιώς στο οποίο οικοδομεί το εργοστάσιό του: ΜΗΧΑΝΟΠΟΙΕΙΟΝ –ΝΑΥΠΗΓΕΙΟΝ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΙΣΙΔ. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ.

 

Εργοτάξιο του εργοστασίου ήταν η ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος στην οποία εγένοντο οι ναυπηγήσεις και επισκευές πλοίων. Οι δραστηριότητες του εργοστασίου στρέφονται κυρίως στην κατασκευή πρωτότυπων μηχανών οινοποιίας, ελαιουργίας, παγοποιίας, οδοποιίας, μηχανές κονσερβοποιίας (ΦΙΞ –ΚΥΚΝΟΣ;) και πληθώρα κατασκευών υδραυλικής και οικιακής χρήσης.

 

 

 


Ηλεκτρικές δοκιμές φορέων εμπυρίων πυροδοτικών.

ΦΩΤΟ: Αρχείο Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος. ΕΠΕΞ: Περί Αλός

 

Από τις αρχές του 1930 το Πολεμικό Ναυτικό αναζητούσε τον τρόπο να κατασκευάσει νάρκες θαλάσσης. Η κατασκευή της νάρκης τελικά είναι αποτέλεσμα πολυετούς έρευνας και καλοπροαίρετων αμφισβητήσεων, όπως αναφέρει ο Αντιναύαρχος Φωκάς στην έκθεσή του επί της δράσεως του Πολεμικού Ναυτικού κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ελληνική νάρκη θαλάσσης σχεδιάστηκε το 1932 από τον Ανθυποπλοίαρχο Μοραΐτη, προερχόμενο εξ Υπαξιωματικών και υπηρετούντα στην Εφορία Υφάλων Όπλων. Η ιδέα εγκαταλείφθηκε για μια διετία. Το 1933 ο πλοίαρχος Καββαδίας, μετέπειτα Αρχηγός Στόλου κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, επανήλθε στην Εφορία Τορπιλλών και Ναρκών, ανακίνησε το ζήτημα και παρά τις αντιδράσεις και τις δυσοίωνες προβλέψεις η νάρκη Μ, από το όνομα Μοραΐτη, έγινε πραγματικότητα στο εργοστάσιο του Στυλιανού Κοντογιάννη.

 

Το 1935 ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ιδρύει το Εθνικό Ενωτικό Κόμμα στις εκλογές του Ιανουαρίου το 1936. Ο Στυλιανός Κοντογιάννης είναι υποψήφιος βουλευτής Πειραιώς.


 

 

 

ΦΩΤΟ: Αρχείο Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος. ΕΠΕΞ: Περί Αλός

 

Τον Νοέμβριο του 1936 έχουμε ήδη την παραγωγή 60 ναρκών τύπου Μ. Στη συνέχεια με ελαφρές τροποποιήσεις και με μεγαλύτερη γόμωση με την ονομασία ΑΡΓΟΝΑΥΤΗΣ κατασκευάζονται 180 ακόμα νάρκες για τις ανάγκες του Βασιλικού Ναυτικού. Οι νάρκες Μ χρησιμοποιήθηκαν στη συγκρότηση του ναρκοπεδίου Αιγίνης –Φλεβών και ποντίσθηκαν στην πλησιέστερη προς τον Τούρλο Αιγίνης περιοχή. Το γερμανικό υποβρύχιο U-133 που βυθίστηκε την 14/3/1942 στα ανοικτά της Αίγινας είχε προσκρούσει σε ελληνική νάρκη, όπως διαβεβαιώνει ο Κώστα Θωκταρίδης, ο ειδικότερος σήμερα δύτης και εξερευνητής ναυαγίων και μέλος του ΝΜΕ.

 

Αποτελεί ακατανόητο γεγονός η διακοπή της παραγωγής των ελληνικών ναρκών παρά τις απόλυτα επιτυχημένες δοκιμές των. Με την παραγωγή των ναρκών το Μηχανουργείο του Κοντογιάννη αναδεικνύεται ως η μεγαλύτερη βιομηχανική μονάδα των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής και δέχεται τις επισκέψεις και τις βραβεύσεις πολλών επισήμων Ελλήνων και ξένων μεταξύ των οποίων τον διάδοχο Παύλο και Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά. Η επίσκεψη της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας της εποχής θα κινηματογραφηθεί από την «Νταγκ φιλμ» των αδελφών Γαζιάδη, κινηματογραφιστών της Μικρασιατικής Εκστρατείας και πρωτεργατών του ελληνικού κινηματογράφου.

 

Ο Εργοστασιάρχης Στυλιανός Κοντογιάννης προσφώνησε ως ακολούθως στο διάδοχο Παύλο: «Υψηλότατε, επιτρέψατέ μου να σας ευχαριστήσω δια την υψηλήν τιμήν την οποία εκάματε προς το εργοστάσιό μου επισκευθέντες τούτο. Λόγοι τους οποίους δεν δύναμαι τούτην την στιγμήν να εξηγήσω συνέτειναν εις το να παραγκωνίζεται επί μακρόν υπό του κράτους η σπουδαιότης της αναπτύξεως της ελληνικής σιδηροβιομηχανίας. Αι μέχρι τούδε επιτελεσθήσαι παρ’ αυτής πρόοδοι. Οφείλονται αποκλειστικώς εις την ιδιωτικήν πρωτοβουλίαν. Ευτυχώς το κρατικό ενδιαφέρον ήρχισε ήδη εκδηλούμενο ζωηρώς υπέρ τούτου του κλάδου επί της παρούσης Εθνικής Κυβερνήσεως, ασφαλώς δε έχουσα την υποστήριξη του κράτους η ελληνική σιδηροβιομηχανία ήτις δεν ζητεί χρηματικάς ενισχύσεις, αλλά παραγγελίας εντός του πλαισίου της εξυπηρετήσεως του εθνικού συμφέροντος, θα δυνηθεί ταχέως να είναι έτοιμη και ικανή όπως εν δεδομένη στιγμή βοηθήσει τούτο αποτελεσματικώς.»


 

 

 

ΦΩΤΟ: Αρχείο Ναυτικού Μουσείου

Ελλάδος. ΕΠΕΞ: Περί Αλός

 

Με την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα τα εργοστάσια επιτάσσονται από το γερμανικό στρατό. Ο ίδιος δεν το εγκαταλείπει. Μετά την απελευθέρωση και τον εμφύλιο η οικονομία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Τα εργοστάσια δεν έλαβαν καμία ενίσχυση από το σχέδιο Μάρσαλ. Το μηχανοποιείο του Στυλιανού Ισιδώρου Κοντογιάννη συντηρείται ωστόσο με ελάχιστα έργα, κατασκευές δεξαμενών νέας τεχνολογίας από τον υιό και τεχνικό διευθυντή Νικόλαο Κοντογιάννη στον Βόλο και στο Πέραμα, από το 1950 έως το 1958. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα το εργοστάσιο βρίσκεται χωρίς αντοχές και στρέφεται στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος προκειμένου οι εργαζόμενοι να μην χάσουν δεδουλευμένα και αφετέρου ως μια ύστατη προσπάθεια διάσωσης των όσων είχαν αποκτηθεί.

 

Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος δια του αρμοδίου εισηγητού βιομηχανικών δανείων χαρακτηρίζει την μονάδα Κοντογιάννη ασύμφορη για την εθνική βιομηχανία. Είναι θέμα ημερών η κατάσχεση. Από το 1963 έως σήμερα η μονάδα Κοντογιάννη έχει μετονομαστεί σε «ΝΑΥΣΙ».

 

Η ανάπλαση της παλαιάς ταινίας και η συντήρηση του φωτογραφικού αρχείου έχει γίνει από εμέ, τον εγγονό Στυλιανό Κοντογιάννη και έχει δωριθεί στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος.


Ευχαριστούμε πολύ την κα. Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου για το άρθο αυτό (https://perialos.blogspot.com/2012/09/blog-post_20.html)


Giortes & Panigyria tou Karagkiozi

Posted by [email protected] on 03 giugno 2018 alle 06.45 Comments commenti (0)

Γιορτές και Πανηγύρια του Καραγκιόζη




Έτσι ξεκινάει η ανακοίνωση τοπικής εφημερίδας του Βόλου για τις γιορτες της Ναυτικής Εβδομάδας

…Το πρόγραμμα της Ναυτικής Εβδομάδας στον Βόλο

Θεσμό αποτελεί για τον Βόλο η Ναυτική εβδομάδα, που πραγματοποιείται για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, με τιμώμενη μεσογειακή πόλη τη Μασσαλία της Γαλλίας, από τις 11 έως τις 17 Ιουνίου, στον ίδιο χώρο που καθιερώθηκε από την περασμένη χρονιά στην παραλία του Βόλου, με βασικό σημείο αναφοράς τον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Στις εκδηλώσεις που έχουν ως τιμώμενη πόλη τη Μασσαλία, έχει προσκληθεί και η ηγεσία του Υπουργείου Ναυτιλίας….


 

ΑΛΛΟΙ ΛΑΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ…


 

Άλλοι λαοί θα έδιναν μία περιουσία για να μπορούσαν να λέγονται απόγονοι των Αργοναυτών και ο τόπος τους να είναι πατρίδα της Αργούς. Και εμείς οι ξυλοσχίστες απόγονοι του Ιάσωνος , με χιλιάδες χρόνια ναυτικής ιστορίας , με χιλιάδες χρόνια ιστορία στην ναυτική τέχνη, ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε στην πόλη της Αργούς την Ναυτική Εβδομάδα με τιμούμενη πόλη την Μασσαλία, δίχως να έχουμε να παρουσιάσουμε το όλο πρόγραμμα στις εγκαταστάσεις ενός Ναυτικού Μουσείου αντάξιο της ναυτικής μας ιστορίας, αλλά δανειζόμαστε, σύμφωνα με το πρόγραμμα, τον κήπο του Αρχαιολογικού Μουσείου, τον χώρο μπροστά από την εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης, κάποια αίθουσα του ΟΛΒ καί με δανικά εκθέματα από το Ναυτικό Μουσείο Σκιάθου και αυτά σε φωτογραφία.

 

ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ

 

Γάλλοι φίλοι και πολλοί από αυτούς απόγονοι των Ελλήνων που ίδρυσαν την Μασσαλία,


πολλοί από αυτούς που είχαν αντισταθεί με κάθε μέσον για να μην δεχθούν οι Γαλλικές Αρχές στο λιμάνι της Μασσαλίας το τουρκικό πλοίο KYBELI ,


με το οποίο οι τούρκοι παρουσιαζόταν ως Φωκαείς, απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων Ιώνων, θα έλθουν στον Βόλο, την πατρίδα της Αργούς και των Αργοναυτών. ΤΙ ΘΑ ΔΟΥΝ;

 

ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ …

Â

 Γιορτές και Πανηγύρια του Καραγκιόζη με ένα ομοίωμα της ΑΡΓΟΥΣ , που όμοιό της δεν υπάρχει στον κόσμο, να διαλύεται κάτω από ένα υπόστεγο ψησταριάς.




και ντροπή όλων αυτών που θέλουν να λέγονται τοπικοί άρχοντες του Βόλου, που όλα αυτά τα χρόνια ενώ πέρασαν από την τοπική αυτοδιοίκηση αρκετά εκατομμύρια ευρώ για πολιτιστικά θέματα, ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΞΙΟΙ να διαθέσουν ένα μικρό ποσόν για την δημιουργία του ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΤΗΣ ΑΡΓΟΥΣ.

 

Και ενώ όλοι θα πανηγυρίζουν και θα αυτοσυγχαίρονται για την επιτυχία των πανηγυριών η ΑΡΓΩ θα σαπίζει κάτω από ένα υπόστεγο ψησταριάς….


 

 

 

http://www.espressonews.gr/%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%87%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF/28644/%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CF%89%CE%BD-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%AD%CE%BB%CE%B7

 

 

http://www.taxydromos.gr/Topika/299349-to-programma-ths-naytikhs-ebdomadas-ston-bolo.html

Anthropoi me agapi gia ton topo tous

Posted by [email protected] on 20 maggio 2018 alle 08.50 Comments commenti (0)

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥΣ


                                                                   

                                                                                  

Μια μικρή ομάδα ανθρώπων με πραγματική αγάπη για τον τόπο τους έβαλαν όλη τους την ψυχή και την αγάπη τους και πριν 1 ½ χρόνο περίπου δημιούργησαν ένα πολύ μικρό μουσείο θαλάσσιων ευρημάτων του τόπου τους . Είναι οι άνθρωποι του Μορφωτικού Συλλόγου Παραλίας Κύμης "Η Λιανάμμος".


Η Κύμη και το λιμάνι της είναι ένας τόπος που βρίσκεται σχεδόν μεσοπέλαγα επάνω στον χάρτη της Ελλάδας και πατάει κυριολεκτικά επάνω στη θάλασσα, ως εκ τούτου η σχέση του μαζί της είναι άρρηκτη και η ιστορία του στην ναυτοσύνη μεγάλη.

 


Σχεδόν κάθε άνθρωπος στην Κύμη συμβαίνει να έχει από παλιά στο σπίτι του αντικείμενα που σχετίζονται με τη θάλασσα και, βασιζόμενοι στη σκέψη αυτή, οι άνθρωποι του Μορφωτικού Συλλόγου Παραλίας Κύμης "Η Λιανάμμος". Ξεκίνησαν να τα συγκεντρώνουν κι να τα εκθέτουν στον χώρο που φιλοξενεί και τον Σύλλογό τους, που είναι το Δημοτικό Σχολείο Παραλίας Κύμης που εδώ και χρόνια δεν λειτουργεί πλέον ως σχολείο.

                                                               


Πρόκειται για έναν μικρό χώρο -το σχολείο ήταν μονοθέσιο, καθώς το χωριό της Παραλίας Κύμης είναι πολύ μικρό- όπου έχουν κατορθώσει να μαζέψουν ως τώρα έναν όχι μεγάλο, αλλά μεγάλης σημασίας για ΟΛΟΥΣ αριθμό ευρημάτων. Πρόκειται καθαρά για μία ιδιωτική πρωτοβουλία, δεν έχει επίσημη υπόσταση ή χορηγούς, ωστόσο φιλοδοξούν να συνεχίσουν αυτήν την προσπάθεια, τόσο ώστε ο χώρος έκθεσης να μην επαρκεί και να χρειαστεί να βρούμε έναν μεγαλύτερο, να τον γεμίσουν εκθέματα και να έχουν πλέον το επίσημο Μουσείο Θαλάσσιων Ευρημάτων της Κύμης! ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΓΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ, με την ΕΥΧΗ να εκπληρωθεί το συντομότερο η επιθυμία τους.


Αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας, την στιγμή που σε πολλά μέρη της πατρίδος μας με ναυτική ιστορία χιλιετιών ή δεν υπάρχει κάποιο ενδιαφέρον να δημιουργήσουν ένα Ναυτικό Μουσείο ή καταστρέφουν και τα ήδη υπάρχοντα

                                      

 

 

Φωτογραφίες:Νικ. Ζέφυρος

O Epimenon paradosiaka'....

Posted by [email protected] on 23 aprile 2018 alle 00.55 Comments commenti (0)




Ο ΕΠΙΜΕΝΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ…..









Όνειρο ζωής για τον κοσμογυρισμένο Νικόλα Βλαβιανό είναι η Διάσωση καί Διατήρηση της Παραδοσιακής Ναυπηγικής Τέχνης & Κληρονομιάς . Το πάθος του για την Ναυπηγική και οι γνώσεις που έχει για την Παραδοσιακή Ναυπηγική τέχνη του έδωσαν την δυνατότητα να αναγνωριστεί διεθνώς και όχι άδικα τον έχουν εκλέξει  αντιπρόεδρο στον Οργανισμό Ευρωπαϊκής Ναυτικής Κληρονομιάς (European Maritime Heritage Organisation)

Όνειρο ζωής για τον Νικόλα Βλαβιανό ήταν ή δημιουργία, στην Χαλκίδα ,του «ΠΡΩΤΕΑ» . Δηλαδή του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΝΑΥΠΗΓΙΚΗΣ & ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

                                                                                

Ο σκοπός του Συλλόγου είναι καθαρά κοινωφελής, εθνωφελής, καλλιτεχνικός, πολιτιστικός και μορφωτικός-εκπαιδευτικός, σε μη κερδοσκοπική βάση.


Οι σκοποί επίσης του «ΠΡΩΤΕΑ» είναι:


• Η διάσωση των τεχνών της θάλασσας.

• Η διάσωση και αξιοποίηση ναυπηγημάτων.

• Η μελέτη και καταγραφή των τρόπων κατασκευής τους.

• Η μάθηση και ανάδειξη της ναυτικής παραδοσιακής τέχνης.

• Η ευαισθητοποίηση του κόσμου για τη θάλασσα και την προστασία της.

• Η αξιοποίηση της παραδοσιακής ναυπηγικής σε επαγγελματικό και ιδιωτικό τομέα.


Στόχοι του «ΠΡΩΤΕΑ είναι:


α]  Περί την Ναυπηγική


• Εκπόνηση μελετών σχετικών με θέματα ναυπηγικής φύσεως.

• Συγκέντρωση στοιχείων και καταγραφή τους [Τράπεζα

πληροφοριών].

• Διάσωση αξιόλογων πλοίων, πλοιαρίων και λέμβων.

• Αναπαλαίωση και αξιοποίηση τους.

• Ίδρυση ναυπηγικής σχολής.

• Δημιουργία μικρού παραδοσιακού μουσειακού καρνάγιου και

ταρσανά για τη στέγαση της σχολής.

• Τη φύλαξη, τη συντήρηση ή την αποκατάσταση ναυπηγημάτων.


β] Περί την Ναυτική


• Δημιουργία αρχείου ναυτικών θεμάτων και ιστοριών.

• Ίδρυση σχολής ναυτικής παραδοσιακής τέχνης.



Οι σκοποί καί οι στόχοι του «ΠΡΩΤΕΑ» είναι τόσο πρωτοποριακοί για τα ελληνικά δεδομένα που δύσκολα γίνονται κατανοητοί από τα αρμόδια ελληνικά όργανα και υπουργεία.


Και εδώ είναι το πρόβλημα.


Οι αρμόδιες αρχές, σε μία χώρα που περιβάλλεται από θάλασσα, σε μία χώρα με χιλιετίες ναυτικής ιστορίας και παράδοσης όπως είναι η Ελλάδα, θα έπρεπε , εδώ καί πολλά χρόνια, να είχαν δημιουργήσει Ναυτικά Μουσεία στις περισσότερες παραθαλάσσιες πόλεις υιοθετώντας τους σκοπούς καί τους στόχους του «ΠΡΩΤΕΑ» με πρωτοποριακά σχέδια βιοματικής μάθησης. Ναυτικά Μουσεία που θα γέμιζαν από νέους ανθρώπους, επισκέπτες κάθε είδους που θα ήθελαν να μάθουν τα περί ναυπηγήσεως & ναυτικής τέχνης ,κλπ.κλπ.


Όλα τά παραπάνω ιχύουν για χώρες πολιτισμένες. ΟΧΙ για την δική μας όπου προταρχικός της σκοπός είναι η διάλυση, η καταστροφή των ξύλινων αλιευτικών σκαφών τα οποία φτιάχτηκαν με τον παραδοσιακό τρόπο ναυπήγησης.


Τα Ναυτικά Μουσεία υιοθετώντας τους σκοπούς καί τους στόχους του «ΠΡΩΤΕΑ» θα μπορούσαν να είναι οι «φρουροί» της Ναυτικής Πολιτισμικής μας Κληρονομιάς


Και το πρόβλημα συνεχίζεται.



Άσχετοι καί ανίκανοι διοικούν τις Αρχές που όχι μόνον δεν κατανοούν τις πρωτοποριακές θέσεις του Νικόλα Βλαβιανού αλλά σκέπτονται με ποιόν τρόπο θα του δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα σ’αυτό πού προσπαθεί να δημιουργήσει. Καί δεν είναι ο μόνος. Σε πολλά μερη της χώρας μας υπάρχουν αξιόλογοι ναυπηγοί που αν ζούσαν σε κάποια πιο πολιτισμένη χώρα οι αρχές θα ήταν υπερήφανες να τους έχουν σαν επίτιμους συμβούλους σε κάθε βήμα τους. Αντ’αυτού καθισμένοι πίσω απο τα γραφεία τους, τούς αγνοούν επιδεικτικά, μη τυχόν καί φανεί η γύμνια τους , η αμάθειά τους καί η ασχετοσύνη τους για θέματα της αρμοδιότητός τους .



Η απάντησή του σ’όλους αυτούς ήταν:



Τι και αν αυτοί καταστρέφουν;;; Εμεις φτιάχνουμε!!!

Τι κι αν αυτοί αδιαφορούν;;;

Εμεις σεβόμαστε!!!


 

 








Όνειρο ζωής γιά τον Νικόλα Βλαβιανό ήταν ή κατασκευή, η ναυπήγηση ενός τσερνικιού ακολουθώντας τα σχέδια του 1838 διασώζοντας και διατηρώντας τον παραδοσιακό τρόπο ναυπήγησης .Πέρασαν αρκετά χρόνια μελέτης των σχεδίων, μελέτης της τεχνικής που θα έπρεπε να ακολουθήσει για να μην ξεφύγει από την παράδοση.


Πρίν από λίγο καιρό τό όνειρο έγινε πραγματικότητα.


Τό τσερνίκι βρίσκεται ήδη στην αγκαλιά των “παλίνδρομων ρεμάτων” του Ευρίπου, όπως γράφει ο γνωστός μας καθηγητής – συγγραφέας Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλος εδώ παρακάτω για τα νερά του Ευρίπου:

                                                  




               *****ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΟ*****

                                                                *************************************






ΤΟ ΤΣΕΡΝΙΚΙ “ΜΕΔΩΝ -ΠΛΕΙΟΝΗ”.



ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΓΕ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑ ΒΛΑΒΙΑΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΟΛΜΗ ΤΟΥ



ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ.


Βλέπε ἐπίσης:

https://www.youtube.com/watch?time_continue=7&v=lQu1bJQge3c

http://3vita.gr/kai-to-onoma-autou-medon-pleioni-39331

https://www.thepressproject.gr/article/127067/Zisame-kai-sothikame-apo-ti-thalassa-Tora-poios-tha-sosei-ta-kakia-pou-ta-skotonoun#.WtrkAPRsPFE.facebook


Mouseio tis Argous

Posted by [email protected] on 21 dicembre 2017 alle 16.25 Comments commenti (0)

ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΡΓΟΥΣ



 

 

 

Η Αργώ φτιάχτηκε για να ταξιδεύει. Ο φυσικός τόπος της είναι η θάλασσα. Η προκείμενη πρόταση εμπνέεται από τη δυσκολότερη στιγμή του ταξιδιού, το πέρασμα από τις Συμπληγάδες. Μία σύγχρονη απόδοση των μυθικών βράχων αποτελεί το περιβάλλον έκθεσης του πλοίου: μοιάζει να πλέει, καθώς “ίπταται” πάνω από το νερό στη θέση της έκθεσης, ενώ, εάν καθελκυσθεί, θα μπορεί να κάνει ένα μικρό ταξίδι εξόδου από τις νέες Συμπληγάδες του, και να επιπλεύσει στον υπαίθριο χώρο του Μουσείου. Γύρω απ’ αυτές τις “Συμπληγάδες” συντίθενται οι χώροι επίσκεψης, όπου ο επισκέπτης κάνει μια διαδρομή, που σταδιακά του αποκαλύπτει το σκαρί, μαζί με τα μυστικά του, μέσα από ένα πλήρες και συναρπαστικό μουσειολογικό σενάριο. Η επίσκεψη στο μουσείο αντιμετωπίζεται σαν «ταξίδι», πραγματικό και νοητικό. Η μουσειολογική οργάνωση και, επομένως, η αρχιτεκτονική σύνθεση αρθρώθηκαν πάνω στο δίπολο: «Αργώ, το μοναδικό πραγματικό έκθεμα» και «Ταξίδι, το σημαινόμενο του αρχαίου πλοίου».

 

Δύο στιβαροί, κλειστοί κτιριακοί όγκοι παραπέμπουν στο πέρασμα μέσα από τις Συμπληγάδες. Ο ένας, στο νότιο όριο του οικοπέδου, ευθύγραμμος· ο δεύτερος, τεθλασμένος, αφίσταται από τον πρώτο με ένα πορθμό σκαληνό με τον απαραίτητο χώρο για την ανάδειξη του σύγχρονου αντιγράφου της Αργούς. Το μακρύ ορθογώνιο οικόπεδο μεταλλάσσεται σε μια μικρή αστική πλατεία στα δυτικά, εξυπηρετώντας και το γειτονικό πάρκο. Η υδάτινη επιφάνεια συναπαρτίζει το βάθρο των κτιριακών «Συμπληγάδων», που μαζί με «σκοπέλους» και «υφάλους» υποβάλλουν συνειρμούς με το μύθο. Το έργο, νέο αστικό γεγονός, προβάλλεται ως τοπόσημο, παραπέμποντας στο μύθο και την αλληγορία του με «μεγαλιθική» δόμηση τοιχωμάτων αδρού μπετόν, με φόντο το μυθικό βουνό του Πηλίου. Η εσωστρέφεια, με ελάχιστα ανοίγματα και μεγάλα πάχη θερμομονώσεως, συνιστούν κτιριακό έργο σχεδιασμένο με βιοκλιματικά κριτήρια.

 

Μάιος 2014



Atalanti, i monadiki gynaika Argonautis

Posted by [email protected] on 07 luglio 2017 alle 08.35 Comments commenti (0)

Αταλάντη ,η μοναδική γυναίκα Αργοναύτης...

Πρίν λίγες ημέρες μία ανάρτηση στην σελίδα μας στο Facebook για την Αταλάντη, την μοναδική γυναίκα που έλαβε μέρος στη Αργοναυτική εκστρατεία, προκάλεσε το ενδιαφέρον πολλών φίλων του Ναυτικού Μουσείου της Αργούς. Πολλοί εξ αυτών ζήτησαν να αναφέρουμε περισσότερες πληροφορίες για την Αταλάντη καί αυτό κάνουμε:(

Αταλάντη ,η μοναδική γυναίκα Αργοναύτης...


Η ηρωίδα αυτή της αρχαιότητας, η πιο γρήγορη από όλους τους θνητούς υπήρξε και η μοναδική γυναίκα Αργοναύτης. Η ιστορία της συνδέεται άλλοτε με τους Αρκαδικούς κι άλλοτε με τους Βοιωτικούς μύθους. Οι δυο μύθοι έχουν τόσα κοινά χαρακτηριστικά που δεν μας επιτρέπουν να θεωρήσουμε πως υπήρχαν δυο διαφορετικές ηρωίδες με το ίδιο όνομα. Κατά τον Αρκαδικό μύθο, η Αταλάντη, ήταν κόρη του Ιασίου (ή του Σχοινέως;) και της Κλυμένης. Πατρίδα της ήταν το Λύκαιον, το Μαίναλο ή η Τεγέα. Όταν γεννήθηκε η Αταλάντη , ο πατέρας της, επειδή ήθελε μόνο γιους, την εγκατέλειψε στο όρος Παρθένιο κοντά στην είσοδο μιας σπηλιάς. Στην αρχή, την Αταλάντη, την φρόντιζε μια αρκούδα (σύμβολο της Άρτεμης;) και αργότερα την περιμάζεψαν κάποιοι κυνηγοί. Κοντά τους έμεινε μέχρι να μεγαλώσει κι έμαθε τα μυστικά του κυνηγιού. Όταν μεγάλωσε δεν ήθελε να παντρευτεί, ζούσε με αγνότητα και κάποτε σκότωσε με τα βέλη της τους Κένταυρους Ροίκο και Υλαίο που είχαν προσπαθήσει να τη βιάσουν.


Πήρε μέρος στο κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου παρά τις αντιδράσεις των συγκεντρωμένων ηρώων, οι οποίοι αρνούνταν να συμμετάσχουν σε κυνήγι που θα έπαιρνε μέρος μία γυναίκα. Ο Μελέαγρος όμως, ο γιος του βασιλιά Οινέως, του διοργανωτή της επιχείρησης, ερωτεύτηκε την ηρωίδα κι έπεισε τους υπόλοιπους ήρωες να τη δεχτούν.

Ο ήρωας Μελέαγρος και το κυνήγι του Καλυδωνίου

Μετά από έξι μέρες κυνηγιού η Αταλάντη σκότωσε μαζί με το Μελέαγρο τον κάπρο ρίχνοντας πρώτη εκείνη το θανατηφόρο βέλος στο ζώο και σύμφωνα με το έθιμο έλαβε σαν έπαθλο το κεφάλι και το δέρμα του ζώου.


Η Αταλάντη στο κυνήγι του Καλυδωνίου κάπρου

Πήρε μέρος στην αργοναυτική εκστρατεία μαζί με το Μελέαγρο. Μετά το τέλος της εκστρατείας στους ταφικούς αγώνες που έγιναν προς τιμή του Πελία, η Αταλάντη νίκησε στην πάλη τον Πηλέα. Σύμφωνα με την αρκαδική εκδοχή παντρεύτηκε τον εξαδελφό της Μελανίωνα, ο οποίος την είχε ερωτευθεί όταν την είχε συναντήσει στις περιπλανήσεις του στα δάση.



Πάλη του Πηλέα και της Αταλάντης για τα Άθλα του βασιλιά Πελία. Μελανοβαφής υδρία, περ 550 π.Χ.. Από την Χαλκίδα -Εύβοια


Από το γάμο αυτό γεννήθηκε ο Παρθενοπαίος, τον οποίο ο Ευρυπίδης αναφέρει ως έναν από τους Επτά επί Θήβας....


Η Αταλάντη παλεύει με τον Πηλέα στους αγώνες «Άθλα επί Πελία»…(;) Για την κεφαλή του Καλυδωνίου κάπρου 500-490 π.Χ.)

Σύμφωνα με το Βοιωτικό μύθο γονείς της Αταλάντης ήταν ο Σχοινέας και η Κλυμένη. Από πολύ μικρή είχε δείξει μεγάλες ικανότητες στο κυνήγι και ήταν ανίκητη στο τρέξιμο. Ζούσε στα δάση κι απέφευγε τους ανθρώπους επειδή ήθελε να μείνει πιστή στην Άρτεμη και να παραμείνει αγνή ή κατά άλλους επειδή υπήρχε κάποιος χρησμός που έλεγε πως αν παντρευόταν θα μεταμορφωνόταν σε ζώο....


Ελληνικό άγαλμα της Αταλάντης Μουσείο του Λούβρου

Ο πατέρας της δέχτηκε την απόφασή της να μην παντρευτεί υπό τον όρο ότι αν κάποιος την κέρδιζε σε αγώνα δρόμου εκείνος θα την έκανε γυναίκα του. Η Αταλάντη, επειδή ήταν ανίκητη στο τρέξιμο, συμφώνησε, με την προϋπόθεση ότι θα είχε το δικαίωμα να σκοτώνει τους ηττημένους. Για το λόγο αυτό στις εκκινήσεις των αγώνων έδινε σε κάθε επίδοξο μνηστήρα ένα μικρό προβάδισμα. Εκείνη ακολουθούσε κρατώντας ένα δόρυ με το οποίο τρυπούσε τον νέο όταν τον έφτανε. Πολλοί είχαν βρει τέτοιο θάνατο μέχρι που ο Ιππομένης ή Ιππομέδων ξεπέρασε την Αταλάντη στο τρέξιμο με τέχνασμα που του υπέδειξε η θεά Αφροδίτη. Η θεά του χάρισε τρία χρυσά μήλα από τον Κήπο των Εσπερίδων ή κατά μία άλλη παράδοση από το στεφάνι του Διονύσου. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, καθώς ο Ιππομένης έχοντας ξεκινήσει πρώτος προηγούνταν, έριχνε πίσω του από ένα χρυσό μήλο κάθε φορά που η Αταλάντη τον πλησίαζε....


Εκείνη σταματούσε να το μαζέψει και καθυστερούσε, με τον τρόπο αυτό ο Ιππομένης κατάφερε να κερδίσει τον αγώνα. Οι δυο νέοι παρασυρμένοι από τον έρωτα τους περιπλανιόνταν στα δάση και ενώθηκαν μέσα σε ναό αφιερωμένο στη θεά Κυβέλη ή κατ’ άλλους στο Δία Καλλίνικο. Επειδή αυτό θεωρούνταν ανόσιο τιμωρήθηκαν με τη μεταμόρφωσή τους σε ζευγάρι λιονταριών.


HALLE, Noel, Ο αγώνας του Ιππομένη και της Αταλάντης, 1762-65, Oil on canvas, 321 x 712 cm, Λούβρο, Παρίσι.

Βιβλιογραφία – πηγές

Απολλώνιος Ρόδιος, Αργοναυτικά, 1, 769

Τοῖ' ἄρα δῶρα θεᾶς Ἰτωνίδος ἦεν Ἀθήνης·

δεξιτερῇ δ' ἕλεν ἔγχος ἑκηβόλον, ὅ ῥ' Ἀταλάντη

Μαινάλῳ ἔν ποτέ οἱ ξεινήιον ἐγγυάλιξε,

πρόφρων ἀντομένη, πέρι γὰρ μενέαινεν ἕπεσθαι

τὴν ὁδόν· ἀλλ', ὅσον αὐτὸς ἑκών, ἀπερήτυε κούρην,

δεῖσε γὰρ ἀργαλέας ἔριδας φιλότητος ἕκητι.

Θεόγνης, Ελεγείες

ἔργ' ἀτέλεστα τέλει

πατρὸς νοσφισθεῖσα δόμων ξανθὴ Ἀταλάντη·

ὤιχετο δ' ὑψηλὰς εἰς κορυφὰς ὀρέων

φεύγουσ' ἱμερόεντα γάμον, χρυσῆς Ἀφροδίτης

δῶρα· τέλος δ' ἔγνω καὶ μάλ' ἀναινομένη.

Πλούταρχος, Ηθικά, Περί των παρ’ Αλεξανδρεύσι παροιμιών, 44, 2

παρῆκται δὲ ἀπὸ τῶν πεμφθέντων παρ' Ἱππομένους ἐπὶ Ἀταλάντην μήλων. προύκειτο μὲν γὰρ τῷ νικῶντι δρόμῳ τὴν Ἀταλάντην ἔπαθλον ὁ ταύτης γάμος. Ὁ γοῦν Ἱππομένης εἰς ἅμιλλαν καταστὰς χρυσᾶ μῆλα πρότερον παρὰ τῆς Ἀφροδίτης λαβὼν καὶ ταῦτα ῥίπτων αὐτῆς περιγέγονεν ἀσχολουμένης περὶ τὴν τῶν μήλων συλλογήν.

Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη, 4, 34, 3.5

πρώτου δὲ Μελεάγρου

τὸ θηρίον ἀκοντίσαντος, ὁμολογούμενον αὐτῷ τὸ

πρωτεῖον συνεχωρήθη· τοῦτο δ' ἦν ἡ δορὰ τοῦ

ζῴου. μετεχούσης δὲ τῆς κυνηγίας Ἀταλάντης τῆς

Σχοινέως, ἐρασθεὶς αὐτῆς ὁ Μελέαγρος παρεχώρησε

τῆς δορᾶς καὶ τοῦ κατὰ τὴν ἀριστείαν ἐπαίνου.

ἐπὶ δὲ τοῖς πραχθεῖσιν οἱ Θεστίου παῖδες συγκυνη-

γοῦντες ἠγανάκτησαν, ὅτι ξένην γυναῖκα προετίμη-

σεν αὐτῶν, παραπέμψας τὴν οἰκειότητα. διόπερ

ἀκυροῦντες τοῦ Μελεάγρου τὴν δωρεὰν ἐνήδρευσαν

Ἀταλάντῃ, καὶ κατὰ τὴν εἰς Ἀρκαδίαν ἐπάνοδον

ἐπιθέμενοι τὴν δορὰν ἀφείλοντο. Μελέαγρος δὲ

διά τε τὸν πρὸς τὴν Ἀταλάντην ἔρωτα καὶ διὰ τὴν

ἀτιμίαν παροξυνθείς, ἐβοήθησε τῇ Ἀταλάντῃ. καὶ

τὸ μὲν πρῶτον παρεκάλει τοὺς ἡρπακότας ἀποδοῦναι

τῇ γυναικὶ τὸ δοθὲν ἀριστεῖον·

Διογενιανός, Περί παροιμιών

Βάλλειν μήλοις: ἐπὶ τῶν τυχεῖν ὧν ἐρῶσι βου-

λομένων. Παρήχθη δὲ ἀπὸ τῶν πεμφθέντων ἐπ' Ἀτα-

λάντην μήλων. Προὔκειτο γὰρ τῷ νικῶντι δρόμῳ τὴν

Ἀταλάντην ἔπαθλον ὁ ταύτης γάμος. Ὁ γοῦν Ἱππομένης

εἰς ἅμιλλαν καταστὰς, βουλόμενος αὐτὴν νικῆσαι, χρυσᾶ

μῆλα ἔῤῥιψεν· καὶ περὶ τὴν τούτων συλλογὴν ἐκείνης

ἀσχολουμένης, οὗτος ταύτην ὑπερέβαλε.

Ζηνόβιος, Επιτομή

Πρώτη μὲν οὖν Ἀταλάντη τὸν κάπρον εἰς τὰ νῶτα ἐτόξευσε·

Μελέαγρος δὲ κατὰ τοῦ κενεῶνος πλήξας ἀπέκτεινε, καὶ

λαβὼν τὸ δέρας Ἀταλάντῃ χαριζόμενος ἔδωκε.

Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, 3, 109, 2

Ἡσίοδος δὲ καί τινες ἕτεροι τὴν Ἀταλάντην οὐκ Ἰάσου ἀλλὰ Σχοινέως εἶπον, Εὐριπίδης δὲ Μαινάλου, καὶ τὸν γήμαντα αὐτὴν οὐ Μελανίωνα ἀλλὰ Ἱππομένην.

Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη 1, 68, 4

οἱ δὲ συνελθόντες ἐπὶ τὴν τοῦ κάπρου

θήραν ἦσαν οἵδε· Μελέαγρος Οἰνέως, Δρύας Ἄρεος,

ἐκ Καλυδῶνος οὗτοι, Ἴδας καὶ Λυγκεὺς Ἀφαρέως ἐκ

Μεσσήνης, Κάστωρ καὶ Πολυδεύκης Διὸς καὶ Λήδας

ἐκ Λακεδαίμονος, Θησεὺς Αἰγέως ἐξ Ἀθηνῶν, Ἄδμητος

Φέρητος ἐκ Φερῶν, Ἀγκαῖος καὶ Κηφεὺς Λυκούργου ἐξ

Ἀρκαδίας, Ἰάσων Αἴσονος ἐξ Ἰωλκοῦ, Ἰφικλῆς Ἀμφι-

τρύωνος ἐκ Θηβῶν, Πειρίθους Ἰξίονος ἐκ Λαρίσης,

Πηλεὺς Αἰακοῦ ἐκ Φθίας, Τελαμὼν Αἰακοῦ ἐκ Σαλα-

μῖνος, Εὐρυτίων Ἄκτορος ἐκ Φθίας, Ἀταλάντη Σχοι-

νέως ἐξ Ἀρκαδίας, Ἀμφιάραος Ὀικλέους ἐξ Ἄργους·

μετὰ τούτων καὶ οἱ Θεστίου παῖδες.

Παλαίφατος, Περί Απίστων, 13, 1

Περὶ Ἀταλάντης καὶ Μειλανίωνος.

Λέγεται περὶ Ἀταλάντης καὶ Μειλανίωνος ὡς

ὁ μὲν ἐγένετο λέων, ἡ δὲ λέαινα. ἦν δὲ τὸ ἀληθὲς

τοιοῦτον. Ἀταλάντη καὶ Μειλανίων ἐκυνηγέτουν.

ἀναπείθει δὲ τὴν κόρην ὁ Μειλανίων μιγῆναι αὐτῷ.

εἰσέρχονται δὲ εἴς τι σπήλαιον μιχθησόμενοι. ἦν δὲ

ἐν τῷ ἄντρῳ εὐνὴ λέοντος καὶ λεαίνης, οἳ δή, ἀκού-

σαντες φωνῆς, ἐξελθόντες ἐμπίπτουσι τοῖς περὶ Ἀτα-

λάντην καὶ ἀναιροῦσιν αὐτούς. μετὰ δὲ χρόνον τοῦ

λέοντος καὶ τῆς λεαίνης ἐξελθόντων, ἰδόντες τούτους

οἱ συγκυνηγετοῦντες τῷ Μειλανίωνι, ἔδοξαν αὐτοὺς

εἰς ταῦτα τὰ ζῷα μεταβληθῆναι. εἰσβάλλοντες

οὖν εἰς τὴν πόλιν διεφήμιζον ὡς οἱ περὶ Ἀταλάντην

καὶ Μειλανίωνα εἰς λέοντας μετεβλήθησαν.

Λιβάνιος, Προγυμνάμσατα, 2, 32

Περὶ Ἀταλάντης.

Πολλοὶ μὲν ἔκειντο μνηστῆρες ὑπὸ Ἀταλάντης

ἡττηθέντες ποδωκείᾳ τῆς κόρης, ἔδει γὰρ ἡττώμενον

μὲν ἀποθανεῖν, νικῶντα δὲ γαμεῖν, Ἱππομένης δὲ ταύ-

της ἐπιθυμῶν, δεδιὼς δὲ τὸν κίνδυνον δεῖται τῆς

Ἀφροδίτης συμπρᾶξαι. ἡ δὲ ἔδωκε τὰ χρυσᾶ μῆλα καὶ

εἶπεν ὃ χρὴ ποιεῖν ἐν τῷ δρόμῳ.

ὡς οὖν ἔθεον,ὁπότε πλησίον ἡ κόρη γένοιτο, μῆλον ἠφίει, ἡ δὲ

ἐθαύμαζέ τε καὶ ὑπολειπομένη τὸ μῆλον ἀνῃρεῖτο, ἐγ-

γιζούσης δὲ πάλιν τὸ αὐτὸ ἐδρᾶτο. καὶ διὰ τοιοῦδε

σοφίσματος Ἀταλάντη μὲν εἶχε τὰ μῆλα, Ἱππομένης

δὲ Ἀταλάντην.

Ἄλλως.

Ἀταλάντην τὴν Σχοινέως ἔχειν μὲν ἐπόθουν πολ-

λοί, Ἱππομένης δὲ παρ' ἑτέρους ἀπείληφε. μνωμένων

γὰρ τὴν κόρην πολλῶν ἆθλον ἑαυτὴν ἡ παῖς προὐ-

τίθει τοῖς νικῶσιν εἰς δρόμον. καὶ πάντων ἀπολειπο-

μένων τὸ τάχος Ἀφροδίτην Ἱππομένης εὕρατο σύμ-

μαχον καὶ μῆλα χρυσᾶ παρ' ἐκείνης λαβὼν ἠφίει παρὰ

τὸ στάδιον. καὶ ἡ μὲν τὰ μῆλα συνέλεγεν, ὁ δὲ παρῄει

συλλέγουσαν καὶ τέχνῃ μᾶλλον ἢ ῥώμῃ τὸν Ἀταλάντης

γάμον ἐκτήσατο.

Φώτιος, Λεξικόν

Ἀταλάντη· τριήρης τις ἦν ὀνομασθεῖσα ἀπὸ Ἀταλάντης,

ἥτις ἦν ὀξυτάτη δραμεῖν.

Μέγα Ετυμολογικόν

Ποδορρώρη: Ἐπώνυμον Ἀταλάντης· παρὰ τὸ

ποὺς καὶ τὸ ὀρούειν· οἷον, ἡ τοῖς ποσὶν ὁρμῶσα.

Καλλίμαχος, Ύμνος στην Άρτεμη, 215

Οβίδιος, Μεταμορφώσεις, 8, 316 και 10, 560

Οβίδιος, Ars Amatoria, 2, 185

Υγίνος, Fabulae, 70, 99

πηγή:https://hellinon.net



 

O DANTIS , H ARGO & O SEFERIS

Posted by [email protected] on 05 febbraio 2017 alle 02.50 Comments commenti (0)


Ο ΔΑΝΤΗΣ , Η ΑΡΓΩ & Ο ΣΕΦΕΡΗΣ

Δεν θα μπορούσε η Αργοναυτική εκστρατεία να μην επηρεάσει τον μέγα Δάντη (Dante). Έτσι στους παρακάτω στοίχους της "Θεία Κωμωδία" (Divina Comedia) αναφέρει:

…Un punto solo m' e' maggior letargo

che venticinque secoli alia impresa

che fa' Nettuno ammirar l' ombra d' Argo…

(Paradiso XXXIII, 94)

Και ο εθνικός μας ποιητής Γ.Σεφέρης για τούς στοίχους αυτούς γράφει:

Μία στιγμή μόνο μοῦ εἶναι πιό βαθύς λήθαργος

ἀπ'ὃσον(σώριασαν) εἰκοσιπέντε αἰῶνες στό ταξίδι

πού ἔκαμε τόν Ποσειδῶνα νά θαυμάζει τόν ἴσκιο τῆς» « Ἀργοῦς» … (Γ,33,94)

...< Ἡ Ἀργώ ἦταν τό πρῶτο καράβι πού ἔφτιαξε χέρι ἀνθρώπου. Ὁ Ποσειδώνας ἀπό τό βάθος τοῦ πελάγου, κοιτάζοντας τό ἰσκιερό πέρασμα τῆς καρένας της, ξαφνίστηκε καί θαύμασε, εἰκοσιπέντε αἰῶνες πρίν ἀπό τόν καιρό τῆς «Κωμωδίας». . Ἡ παρομοίωση τῆς ἀκαριαίας λησμονιᾶς πού διαδέχεται ἓνα τέτοιο οἰκουμενικό δράμα, μέ τό πέρασμα τῆς «Ἀργοῦς», ἔχει τέτιες διαστάσεις καί τέτιες διαστολές πού μοῦ φαίνεται μιά κορυφή τῆς ποίησης. Δέ θέλω νά προσθέσω τίποτε άλλο…

(πηγή: Περιοδικό ΕΠΟΧΕΣ αριθ.43-Νοεμβ,1966- Γιώργος Σεφέρης:Στα 700 Χρόνια του Δάντη.)

Καί ὁ Giovanni di Paolo di Grazia (Σιένα, 1398 - Σιένα, 1482) Ιταλός καλλιτέχνης που εργάστηκε κυρίως στη Σιένα, επίσημος εικονογράφος των χειρογράφων του Δάντη, παρουσιάζει την ακόλουθη εικόνα για την Αργώ στο χειρόγραφο της "Θεία Κωμωδία".




 

 

PLEYSIS

Posted by [email protected] on 10 dicembre 2016 alle 04.15 Comments commenti (0)

«ΠΛΕΥΣΙΣ»

Ναυπηγική και Ναυσιπλοϊα των Ελλήνων απο την αρχαιότητα έως τους νεότερους χρόνους- Μουσείο Ηρακλειδών

 

Σαββατο 1 οκτωβριου 2016-Κυριακη 28 Μαϊου 2017

Υπό την Αιγίδα του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού


Η ιστορία της ελληνικής Πλεύσεως στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, μια ιστορία ναυτικών ταξιδιών, ναυπηγικών επιτευγμάτων, διακίνησης ιδεών και τεχνολογικών εξελίξεων, μέσα από περίπου σαράντα χειροποίητα ξύλινα ομοιώματα ελληνικών πλοίων (0,60 μ. έως 1,50 μ.), κατασκευασμένα με παραδοσιακό τρόπο και με γνήσια αυθεντικά υλικά, τα οποία χρονολογούνται από την προϊστορική αρχαιότητα έως τις αρχές του 20ού αιώνα. Δημιουργός των εκθεμάτων είναι ο Μηχανολόγος-Μηχανικός M. Sc., Μικροναυπηγός Δημήτρης Μάρας, ο οποίος έχει εντρυφήσει στη μελέτη της ναυπηγικής ιστορίας του ελλαδικού χώρου, αλλά και στην κατασκευή μικρογραφικών ομοιωμάτων πλοίων.

Στην έκθεση συμμετέχει και η ζωγράφος-χαράκτρια Μαίρη Σχοινά, με επιλεγμένα έργα της από τις ενότητες «Αιγαιίς» (Αρχαίες Ελληνικές Γραφές), «Ωδές Αιγαίου» και «Ωδές Αιγαίου τιμούν τους Πανάρχαιους Θησαυρούς των Αντικυθήρων», εμπνευσμένα από τη θάλασσα του Αιγαίου. Η αέναη κίνηση της θάλασσας σε διάλογο με τις αρχαίες ελληνικές γραφές και τους πανάρχαιους θησαυρούς των Αντικυθήρων συνεχίζουν τη γεμάτη δέος περιπέτεια της καλλιτέχνιδας με τη μυστηριακή Αιγαιίδα Θάλασσα, που άρχισε το 2001.

Επιπλέον, παρουσιάζονται όργανα ναυσιπλοΐας Ναυτικό Μουσείο Λιτόχωρου, αλλά και ένα ομοίωμα σε φυσικό μέγεθος του Μηχανισμού των Αντικυθήρων γύρω από το οποίο πραγματοποιούνται ειδικές θεματικές ξεναγήσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολικές ομάδες (Επιστημονικός σύμβουλος: Ξενοφών Δ. Μουσάς, Αστρονόμος, καθηγητής Φυσικής Διαστήματος ΕΚΠΑ, τ. Διευθυντής Εργαστηρίου Αστροφυσικής & Αστεροσκοπείου ΕΚΠΑ, Κατασκευαστής: Διονύσης Γ. Κριάρης, Μαθηματικός-Κατασκευαστής ομοιωμάτων αρχαίων οργάνων).

Η Πλεύσις πλαισιώνεται από πλούσιο εποπτικό υλικό, χάρτες, βιντεοπροβολές, σχεδιαστικές επεξηγηματικές αναπαραστάσεις του αρχαιολόγου Γιάννη Νάκα και κατάλογο των εκθεμάτων, ενώ πραγματοποιούνται ξεναγήσεις καθώς και ειδικές οργανωμένες επισκέψεις για σχολικές ομάδες, έτσι ώστε οι μαθητές να μυηθούν με εύληπτο και κατανοητό τρόπο στην πλούσια ιστορία της ελληνικής ναυπηγικής και ναυσιπλοΐας.

Στόχος της έκθεσης είναι να παρουσιάσει με εύληπτο και κατανοητό τρόπο στους επισκέπτες, την ιστορία της ελληνικής ναυπηγικής και ναυσιπλοΐας, καθιστώντας τους κοινωνούς σε ένα νοητό ταξίδι στο χρόνο και αναδεικνύοντας το διαχρονικό, στενό δεσμό των Ελλήνων με τη θάλασσα.

https://www.youtube.com/watch?v=DUbNmEEB0wY

http://herakleidon-art.gr/

http://herakleidon-art.gr/Portals/0/Ergastiria/Pdf/ships-catalogue-161020-excerpt.pdf?ver=2016-10-21-130209-643

 


 

To " telos" tis allis Argous...

Posted by [email protected] on 23 novembre 2016 alle 13.25 Comments commenti (0)

Το «τέλος» της άλλης Αργούς…



Δεν προλάβαμε να δημοσιεύσουμε τήν ιστορία του Tim Severin «Μία άλλη ΑΡΓΩ» και ένας καλός φίλος μας έστειλε τόν σύνδεσμο http://kithiraikanea.blogspot.gr/2015/05/1985.html, όπου με μεγάλη μας έκπληξη διαβάσαμε τα παρακάτω που αφορούν τό «τέλος» της Αργούς του Tim Severin. Σας παραθέτουμε τό άρθρο :



Η ΘΡΥΛΙΚΗ *ΑΡΓΩ* ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ 1985 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΚΑΦΟΥΣ.

Έχουν περάσει περισσότερα από 30 χρόνια, απ’ όταν ένα σπάνιο και ξεχωριστό πλοίο το «ΑΡΓΩ», ήρθε στο καρνάγιο της Λευκάδας. Ήταν το 1983 και το πλοίο παρέμεινε «παροπλισμένο» μέχρι το 1990…

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στο τέλος της δεκαετίας το ’70 ένας πλούσιος, Ελληνολάτρης Εγγλέζος και εκκεντρικός για την εποχή, ο 50χρονος Tim Severing, αποφάσισε να αναβιώσει την Αργοναυτική εκστρατεία.


Ήρθε στην Ελλάδα, στην Κοιλάδα του νομού Αργολίδας και κατασκεύασε ένα ξεχωριστό πλοίο. Ήταν μια μοναδική κατασκευή εξ’ ολοκλήρου από ξύλο –ακόμα και τα καρφιά ήταν ξύλινα- κατασκευασμένη από Έλληνες μαστόρους και ναυπηγούς.

Το πλοίο τ’ ονόμασε «ΑΡΓΩ», είχε μήκος 14 μέτρα και ήταν πανομοιότυπο των αρχαίων πλοίων.

Το πλοίο επανδρώθηκε με 22 κωπηλάτες και ετοιμάστηκε να ξεκινήσει για την Κολχίδα! Δεν τα κατάφερε όμως να προχωρήσει ρούπι, γιατί ήρθε αντιμέτωπο με την κρατούσα γραφειοκρατία. Έπρεπε να έχει «χαρτιά», να έχει σημαία, να πληρωθούν φόροι και χίλια δυο.

Με τις ελάχιστες πληροφορίες που έχουμε σήμερα, ίσως κάποια εμπόδια να είχαν ξεπεραστεί, αν η τολμηρή προσπάθεια του Εγγλέζου έβρισκε υποστηρικτές ανάμεσα στους Έλληνες κρατούντες της εποχής.



Ο ιδιοκτήτης εγκατέλειψε την Ελλάδα και μετακόμισε στη γείτονα Τουρκία όπου βρήκε σημαία για το πλοίο και αμέριστη συμπαράσταση. Πραγματοποίησε λοιπόν την Αργοναυτική εκστρατεία με απόλυτη επιτυχία, σαν άλλος Ιάσωνας με Τουρκική υποστήριξη.

Έλα όμως που οι μύθοι που ενέπνεαν τον ιδιοκτήτη ήταν Ελληνικοί! Επόμενο στόχο του αποτέλεσε το ταξίδι του Οδυσσέα. Πιστεύοντας ακράδαντα ότι η Ομηρική Ιθάκη είναι η Λευκάδα, ήρθε στα νερά μας, να ετοιμαστεί και να πραγματοποιήσει το ταξίδι του Οδυσσέα. Για δεύτερη φορά απογοητεύτηκε από τις διαδικασίες και εγκατέλειψε την «ΑΡΓΩ» στο Καρνάγιο της Λευκάδας.


Στο καρνάγιο ήταν τότε αφεντικό ο πατέρας του Αντώνη Φωτεινού, ο οποίος γοητεύτηκε από το πανέμορφο πλοίο. Έκανε τεράστιες για την εποχή προσπάθειες, ώστε να τοποθετήσει το πλοίο ανάποδα και να φαίνεται από την πόλη και το δίαυλο η πλώρη του καραβιού.

Η «ΑΡΓΩ» έμεινε στη Λευκάδα μέχρι τις αρχές του 1990. Μεταφέρθηκε στην Αγγλία δια ξηράς. Ελάχιστοι ντόπιοι έδειξαν ενδιαφέρον για να δουν το πλοίο από κοντά. Ένας από τους μοναδικούς φωτογράφους που πήγαν να το απαθανατίσουν -όπως θυμάται σήμερα ο κ. Φωτεινός- ήταν η Καίτη Κακαβούλη.


Πριν πέντε χρόνια όπως πληροφορήθηκε ο κ. Φωτεινός, το πλοίο βρισκόταν στον Τάμεση ποταμό. Ήταν ακόμα πανέμορφο και χρησιμοποιούταν από κοινότητα απεξάρτησης ναρκωτικών.

Τις παραπάνω πληροφορίες μας έδωσε ο κ. Αντώνης Φωτεινός, αφού η Καίτη Κακαβούλη ανέσυρε τις φωτογραφίες από το αρχείο της, δίνοντάς μας την πληροφορία και το έναυσμα της έρευνας.

 


Rss_feed